اگه اون روز با خودم شرط نبسته بودم که اگه امروز بیای جلو و حرفاتو بزنی بهت نه نمی گم امروز دل خودم نمی گرفت که منه المپیادی باید تو کارنامم مشروطی باشه،مادر پدرم که از هر چیز تو زندگیم واسم مهم ترن دیگه روم حساب نکنن،حال درس خوندن نداشته باشمو هیچ چی واسم اهمیت نداشته باشه،از همه مهمتر که دو سال عمرو زندگیمو تلف کنم ... خدایا قدرت تنفر داشتن از کسیو بهم ندادی حتی آدمی که بهم خیانت کرد،دارم زجر می کشم،زندگیم شده برزخ،آدمی که بعد دو سال بیاد بهم بگه متولد چه سالی بودی؟:( خدایا من اهل نفرین نیستم،نفرینم نمی کنم،ولی معنی موقعی که به یکی می گن دلت سوخت رو کاملاً فهمیدم ... خدایا این روزا دلم می سوزه واسه عشقی که خودمو نگه داشتم که به هیچکی نداشته باشم اونوقت یکیو سر راهم گذاشتی با تمام وجودش عشقو بهم داد بعدش بدون اینکه بهم بگه خودشو کم کم کشید کنار،تصور کن یه راهیو من دارم با سرعت صوت می دوم اون داره برعکسشو آروم آروم و با احتیاط میره که یه وقت چیزیش نشه،حواسم به اطرافم نیست به خیالم که داره باهام می دوه و تنها نیستم،د_ آخه لا مصب تو منو انداختی تو این راه هی گفتی خوبه فلانه بیساره! حالا که فهمیدی به دردت نمی خوره داری وابسته می شی یا هر چیز دیگه ای راهتو کج کردی،پس من چی! خدایا فقط اینا نیست،یادته چقدر محکم بودم،منه محکم واسه مرگ عزیز ترین کسام به این شدت از ته دل گریه نکرده بودم،خدایا شبایی که حالم بد بود از شدت گریه داشتم از حال می رفتم با تمام وجود ازت می خواستم یه کار کنی فراموشش کنم رو یادته ... خدایا یادته همون موقع بعد یه مدت طویل بهم اسمس می دادو شروع می کرد به ابراز احساست و به غلط کردن افتادن!کاش دلمو سنگی می آفریدی خدااااا خدایا از من بیشتر دوسش داشتی،باشه خب تو جای حق نشستی،ولی من مگه چقدر منفور بودم!!! خدایا این اسمس ها رو که من ابراز احساسات تلقی شون می کردمو روزی 10 بار می خوندمشون فقط واسه این بود که بخواد از دلم در بیاره تا ببخشمش،که یه وقت کوچکترین گره ای تو کاراش پیش نیاد!!! خدایا این رواست،باور کن ناشکری نمی کنم اینا فقط درد دله!می گیم اصلاً من خر،کم عقل،نادون،آدمی که فکر نمی کنه!ولی خدا جون جلو احساساتمو نمی شد بگیرم اینا دیگه همش احساسات بود:(( خدایا زمان افسردگیمو یادته،یادته کارم به دکتر روانشناس کشید،این که عادیه.ولی دیگه نمی تونستم خودمو جمع و جور کنم ،حالم دست خودم نبود،درس خوندن و تمرکزو که دیگه اسمشو نیار،خدایا بنده ای تو به روزی ننداز که به جایی برسه احساس کنه خنگ شده،خیلی چیزا رو نمی فهمه،حتی واسه از راه رفتنم فکر می کنه بازم موقع راه رفتن تلو تلو می خوره و می افته... تنها تو یه من منجلاب گیر کرده بودم نه راه پس بود نه راه پیش،حتی اگر بود هم حال و حوصله نجات دادن خودمو نداشتم،بهم می گفت من مشکل دارم!هه... خانوادم بهم گیر می دن،می گفت به قرآن این رفتارای یه آدم سالم نیست مگه من مشکل روانی دارم با عشقم اینجوری رفتار کنم!!! به خدا شرمندتم من اگه مشکل خانوادگی نداشتم باهات اینجوری نبودم که... خدایا خندم می گیره!منم سعی می کردم درکش کنمو بهش کاری نداشته باشم که فشار مضاعف نشم!:-< خدایا حرفای دلم زیاده ولی حال گفتن ندارم:| می خوام بگم تو اوج بد بختیش منو یادش بیار تا اون موقع بفهمه علت همه اینا که سرش میاد بلاییه که سر من آوردو بی خیاااال از کنارش رد شد،می ترسم اون موقعم سر وکلش پیدا شه بگه حلالم کن،منم دلم بلرزه و دست و پام شل شه! نه خدا جون بذار همون دنیا،خودت منو میشناسی هر کی تا حالا تو زندگیم بهم بدی کرده یه لحظه فکر کردم دیدم نمی ارزه واسه یه همچین چیزی اون دنیا یارو به خاطرش به عذاب و رنج بیفته،ولی این یکی رو سر چشمای نگران مادرم هیچ وقت نمی بخشمش:(( نفرینش نمی کنم فقط دعا می کنم که حساب منو این آدمو بذار اون دنیا که دیگه تو این دنیا چشمم به چشمش نیفته!!!

نوشته شده در شنبه بیست و ششم فروردین 1391ساعت 11:31 توسط پرستو| |